Dolunayım ayısıgım

>Çoook çok eskiden, yeşil bir vadinin içinde 
>bir ırmak kıyısında kurulu bir köy varmış, 
>taa dünyanın öbür ucunda. 
>Çok eski dedik ya, 
>o zamanlar gündüzleri pek güneşli geçermiş, 
>yağmur yağmadıkça. 
>Geceleri hep yıldızlı olurmuş, bulutlar olmadıkça. 
>Köy sakinleri tarımla uğraşırlarmış, 
>hayvanlar avlarlarmış, uçsuz bucaksız arazilerinden. 
>Sularını, kaynağı çok uzakta olan köylerinin içinden geçen, 
>ırmaktan alırlarmış. 
>Köyde herkes birbirini sever, sayarmış. 
>Köyde bir tek kişinin kalbinde öyle büyük bir sevgi 
>varmış ki, bütün köyünküne bedelmiş. 
>Dolun'un İntera'ya olan aşkıymış bu. 
>Kız, Dolun'u bilirmiş de tanımazmış yakından. 
>Dolun dayanamamış, bir gün gitmiş kızın yanına, 
>sormuş İntera'ya onunla evlenip evlenmeyeceğini. 
>İntera demiş ki Dolun'a: "Evlenirim evlenmeye ama 
>benim isteyenim çoktur, her gelen kişiden 
>aynı şeyi ister benim babam. Ancak babamın 
>bu isteğini yerine getiren benimle evlenir." 
>Dolun şaşırmış. "Sensin benim kalbimin sahibi." 
>diyerek başlamış sözüne "Senin dileğin benim için bir 
>emirdir, söyle isteğini hemen yapayım." demiş aşkına. 
>İntera demiş ki; "Bir çiçek vardır; 
>yaprakları gümüşten tomurcukları elmastan, 
>onu ister babam, benle evlenmek isteyenden". 
>Dolun, "Bekle beni" demiş İntera'ya,"Hemen 
>gidip getireyim o çiçeği ama nerededir yeri?" 
>İntera parmağıyla göstermiş akan ırmağı; 
>"işte bu ırmağın kaynağındadır der babam, 
>kırk gün yürümek gerekirmiş oraya varmak için 
>ama bir giden bir daha gelmedi şimdiye dek çünkü 
>oralar büyülüymüş derler, giden geri gelmezmiş 
>çünkü, buralardan çok daha güzelmiş oralar." 
>Dolun; "Senden daha güzel ne olabilir ki, 
>bu dünyada?" demiş İntera'ya "Döneceğim o çiçekle, 
>döneceğim çünkü; seviyorum seni çünkü; sensiz 
>anlamı olmaz benim için o güzelliğin." 
>Dolun çıkmış yola sonra. 
>Kırk gün yürümüş ırmağın yanından. Hep 
>ne kadar sevdiğini düşünmüş İntera'yı yol boyunca. 
>Aklındaki İntera'ymış, tek amacı ise; o çiçek. 
>Kırkıncı gün kalkmış Dolun sabah erkenden, 
>yüzünü yıkamış ırmaktan, 
>anlamış çok yaklaştığını kaynağına 
>ırmağın suyunun serinliğinden. 
>Devam etmiş yoluna sonra. Biraz sonra varmış 
>kaynağa, bütün yeşilliklerle çevrili bir göl varmış 
>kaynakta, gölün ortasında bir adacık, 
>adacığın üstünde de o çiçek duruyormuş. 
>Anlamış İntera'nın anlattığı çiçek olduğunu, güzelliğinden. 
>Yüzmeye başlamış adaya doğru hemen. 
>Adaya çıkınca karşısında bir adam belirmiş Dolun'un. 
>Adam Dolun'a; "Her gülün bir dikeni, koruyucusu 
>olduğu gibi, bende bu çiçeğin koruyucusuyum, eğer 
>almaya geldiysen; ben Salut, izin vermem buna" demiş. 
>Dolun şaşkın ve de kararlı bir tonla 
>"Ben o çiçeği alacağım sonra aşkıma kavuşacağım." 
>demiş. "Hiç bir şey beni kararımdan çeviremez." 
>"O zaman beni biraz dinleyeceksin" demiş Salut... 
>"Sana neden koparmaman gerektiğini anlatacağım 
>eğer, hâlâ ikna olmazsan o zaman izin veririm 
>almana." Dolun ikna olmuş ve çökmüş 
>yoncaların üstüne, başlamış dinlemeye... 
>"Eğer, bir şeyi çok fazla istersen 
>ve engelin yoksa önünde onu alırsın. 
>Hayat da böyledir, insan engelleri aşarsa 
>yaş***ına devam edebilir. Bu çiçek de 
>sadece yaş*** için bir şeyler yapacaksan 
>engelleri kaldırır önünden çünkü; onun da bir görevi 
>var. Bu çiçek, sadece 28 gecede bir açar 
>yapraklarını ve döker parlayan tohumlarını göle, 
>bu sayede buradaki sular yükselir ve 
>ırmaktan taşar gider zamanla. Bu ırmak sayesinde 
>yaşar bu doğadaki yeşillikler, insanlar, hayvanlar." 
>demiş Salut. Dolun başlamış düşünmeye 
>eğer, çiçeği koparırsa kavuşacaktır sevdiğine 
>ama kuruyacaktır ırmakları bunun yanında. 
>Sonunda çiçeğin başına çöker kalır Dolun. 
>Gümüş yapraklarında kendini görür Dolun, çiçeğin. 
>Yanında İntera vardır ama niye mutsuzdur ikisi de. 
>Aslında kalbindeki tek endişeyi görür Dolun. 
>Zaman geçtikçe Dolun'un düşünceleri 
>yoğunlaşır kafasında. Mutsuzluğunu düşünür, 
>çiçeksiz, İntera'sız bir yaş*** düşünür. 
>Koparamaz çiçeği günlerce Dolun, 
>artık yaşamaktan zevk almaz şekilde sadece 
>aşkını düşünerek beklemeye başlar olacakları. 
>Bir gece çiçek tohumlarını bırakırken göle 
>bir tomurcuk da Dolun'un 
>sertleşmiş kalbinin üstüne düşmüş, 
>aniden Dolun kalbindeki aşkının 
>büyüklüğü kadar kocaman bir taşa dönmüş, 
>taş o kadar büyükmüş ki, dünyaya sığmamış, 
>gökyüzüne yükselmiş ve Dünya ile dönmeye başlamış. 
>Böylece Ay olmuş Dolun'un kalbi Dünya'ya. 
>O günden sonra sadece 28 gecede bir göstermiş 
>Dolun kalbinin tüm yüzünü, 
>aşkının bütün parıltısını diğerlerine. 
>Sadece o gecelerde aydınlatmış Dünya'yı 
>aynı çiçek gibi................. sevgiyleeee kalllll hoşçaaaa 
>kalll